Random Thoughts

Thoughts  are always the reflection of our mind and what we feel at that moment. Being thoughtful is nice thing to have but action adds a life in it.

Few thoughts that are mingling in my mind, I want to share with you all .....

Open your mind and start to share you will never feel alone

Give less importance to your Ego, if you did that you already crossed one ladder between you and your goal.

Try to justify yourself dont debate

Confidense is the good thing but Confidense with calculated risk is the next best thing

Believe in others which will force them to believe you

The potential in us always leads us to fight against something which we dont like but the right direction to that potential will lead us to achieve something that we like

One can be "GOOD" with the best effort, but keeping it consistent and becoming "GREAT", is more challenging....

 

भूल जाना हमे तुम..

इश्क़ में हम इस कदर खोए, दुनिया को भूल गये हम,
जब तुमसे जुदा हुए, खुद को ही भूल गये हम..
कब तक अकेले रहेंगे हम, अब तो हमारा साथ दो..
जान तक दे देंगे, अगर मेरे हाथो मे तुम अपना हाथ दो..

तुम्हे दुनिया से चुराने की हिम्मत रखते हे हम,
हमे हमसे ही चुरा लिया तुमने ...
जीवन के इस समंदर से, किनारे तुम्ही लगावोगी लगा था,
पतझड़ में भी सावन बनके बरसोगी ऐसे लगा था ..

क्यू बदली तुम, क्यू इस तरह जुदा हुई हमसे,
खफा हुई हमसे इस तरह की बेवफा हो गयी हमसे..
प्यार करने की यही सज़ा हे, तो हम प्यार ही नही करते..
यू खुद को भुला के आपसे आँखे चार नही करते..

अब हो गयी खता, तो अकेले जी लेंगे सनम,
किसीसे क्या करे शिकवा, जब ग़लत खेल खेले हे हम
याद कभीभी करना नही हमे, चैन अपना ना गवाना तुम
बस इतना रहम करदो हम पे, भूल जाना हमे तुम..

Let one day, my brain to win...

My heart had always taken precedence over my brain. It was never the case that my brain given up... but heart always cheated it. Heart had always taken benefit of doubt. Why this happened is a mystery and I am finally going to unfold it.
Analyzing everything, considering the past experiences, calculating the risk, considering the context and arriving to conclusion is what my brain doing from years and more. Where the heart just believes what it sees what it listens, and still influencing over the decision / conclusion derived by Brain... Is my Brain stupid? And moreover who is giving those powers to heart, is a question straight to me. But if there is fight between brain and heart, then who am I to solve that and what’s my existence without them ... I am clueless ... But enough is enough I don’t want to do it again... I don’t want to be controlled by an emotion which is a weapon of heart but I want to get surrender to my brain... I am sure my future lies there ... heart can show me all colorful world but can break itself sometime leaving me nowhere ... However the Brain may take me from path of thorns, but I am sure it will take me to my destiny ...

Enough for the heart let my brain shine
Let it explore and let it make me fine...
Heart has ruled me so many times
Let one day, my brain to win...
Let one day, my brain to win...

स्वातंत्र्य कधीच मिळणार नाही मला ........

स्वातंत्र्य स्वातंत्र्य काय असते हे कधी कळलेच नाही मला
रटाळ या जीवनातील गुलामगिरी कधी कळलीच नाही मला ..
स्वातंत्र्याचा धडा जेव्हा गिरविला माझ्याकडून लोकांनी
आनंदाचा कळस मी गाठला होता तेव्हा ...
तरी खूप दुख झाले कितीत्तारी आयुष्य वाया गेले
कळसूत्री च्या बाहुली प्रमाणे कुणीतरी आपल्याला नाचवले..

आज मी स्वतंत्र आहे ...दुसऱ्याचा गुलाम नाही ...
स्वतः मीच राजा असा अनुभव दुजा नाही ..
काळ गेला थोडा ..उतरली धुंद..
स्वातंत्र्याने मी झालो बेधुंद...
मी काय करतो याचा मलाच ठाव नाही ...
हक्क हक्क म्हणतो फक्त, कर्तव्याची जान नाही

स्वतासाठी जगतो आता मारायची इच्छा नाही ..
स्वताचाच गुलाम झालो मी ..हे मला कळलेच नाही ..
जीवनाच्या पलीकडे जाऊन काय असते हे पाहण्याची खूप इच्छा आहे मला..
परंतु या बंधांनी एवढे जकडून ठेवलंय कि स्वातंत्र्य कधीच मिळणार नाही मला ... स्वातंत्र्य कधीच मिळणार नाही मला

Where we are on 62nd Republic Day?

I was happy that on republic day I will be at my home town and will attend the flag ceremony at my primary school. I was shocked when before leaving on 25th my friend called me and told there was some problem occurred near Malegaon. The news was nothing but a government official was burnt alive by a local oil mafia.

Whats going on in our country is beyond the terror. Poverty, Corruption, terrorism, illiteracy, superstition, crime are the keywords that we are listening in regular life now a days. Corruption is at its top now, whether it will be in Satyam Info, CWG, Adarsh Society or Lavasa, it is just reflecting the true face of India. The truth is that these listed corruptions are something beyond the expectation and are becoming there self records in themselves. At the same time we cant forget the other corruptions in Oil, Sand and milk are not mere normal adulteration but giving a birth to new Mafia's like Popat Shinde. Burning a honest government official alive is not only shameful but also forcing us to think if we are safe here?

Just pointing to politicians and system is not solution to such problem. In my perspective we the people are responsible for these situations. We are the one who chooses the politicians, we are the one who runs the government and we will only the solution to all these mess that created by us. We need to awake and do something. I am sure its not tough. Here is what I think we can do:

1. We our self take oath that we will not do corruption nor promote to corruption at any cost.
2. We should follow the law and will insist others to do so.
3. We should help the literacy mission and take active participation in it.
4. Vote is our right and it is a weapon in democracy, we have to use it in best way possible.
5. We should always be the supporter of Humanity and Piece.
6. Faith is individuals question, but we should not be dragged in Superstition nor we should believe it.

We have to build a Safe, beautiful and peaceful India where we will love to be stay.
I am sure We Will!!!

Wish you all a Happy Republic Day!

शिक्षक दिन

आज ५ सप्टेंबर, Dr. सर्वपल्ली राधाकृष्णन यांचा वाढदिवस जो आपण शिक्षक दिन म्हणून साजरा करतो. जर तुम्ही Dr. अब्दुल कलाम यांचे भाषण ऐकले असेल तर त्यांचा मुद्दा खरच महत्वाचा आहे, विद्यार्थी साधारणपणे त्याच्या आयुष्यातील २५००० तास शाळेत घालवतो, आणि म्हणून विद्यार्थ्याच्या जीवनावर शिक्षकाचा खूप जास्त पगडा असतो किंबहुना शिक्षकच त्याच्या जीवनाला कलाटणी देत असतो. भारतीय संस्कृतीत तर गुरूला अनन्यसाधारण महत्व आहे.

मी ही या दिनाचे निमित्त साधून माझ्या सर्व शिक्षकांना चरणी वन्दून अभिवादन करतो.

गोष्ट छोटी डोंगराएवढी ........

       

      

      शुक्रवार म्हणजे रात्रीची वेळ आपलीच कारण शनिवार सुट्टी.. मी ठरवल की आज मराठी चित्रपट बघायचा. "गोष्ट छोटी डोंगराएवढी" बरच ऐकले होते या चित्रपटाबद्दल, शेवटी बघायचा ठरवल. 

     चित्रपट तसा सुरू झला तेव्हा मला वाटले अजुन एक मकरंद चा कॉमेडीपट ..परंतु जशी जशी कहाणी पुढे जाउ लागली तसा चित्रपटाचा आशय कळू लागला. खरच समाजातील एका महत्वाच्या मुद्द्याला दिग्दर्शकाने हात घातला आहे. वर्तमानपत्रांसाठी आणि न्यूज़ चॅनेल्स साठी कदाचित "शेतकर्यांच्या आत्महत्या" ही एक पहिल्या पानावरची बातमी किवा ब्रेकिंग न्यूज़ असेल परंतु त्यांच्या कुटुंबांची झालेली अवहेलना आणि त्रास कदाचित कोणीच समजून घेतला नाही. भारतासारख्या शेती प्रधान देशात असे काही व्हावे हे नवलच. भारताला महासत्ता करू इच्छिनार्‍या राजकारण्याना कोन समजावणार की "अन्न पाणी आणि निवारा" यामधील अन्नाची गरज जोपर्यंत शेतकरी भगवताहेत तोपर्यंतच हे स्वप्ना शक्य आहे आणि त्यामुळे ही आपली व समाजाची नैतिक जबाबदारी आहे की आपण शेतकर्यांच्या प्रश्नाला मुळापासून सोडवण्यासाठी प्रयत्न केले पाहिजे. कदाचित मी हे बोलून छोट्या तोंडी मोठा घास घेण्याचा प्रयत्न करत असेन, परंतु मला विश्वास आहे की देशातील सर्व स्तरातील लोक जेव्हा ह्या समस्येला आपली समस्या समजून सोडवण्याचा प्रयत्न करतील, आपले शेतकरी बांधव नक्कीच ह्या विवंचनेतून मुक्त होतील.

    चित्रपटाचा शेवट मला थोडा काल्पनिक वाटला, आणि एखाद्या नेत्याला वेठीस धरून सोडवण्यासारखी ही समस्या तेवढी सोपी नाही. यासाठी शासकीय तसेच सामाजिक पातळीवरून आर्थिक तसेच सामाजिक शिक्षणाची मदत गेली पाहिजे. शेतकरी बांधवांना मूळ प्रवाहापासून वेगळे ना होऊ देता त्यांनाही आपण सोबत नेले पाहिजे. शेतकर्यांच्या प्रगतीतूनच आपण भारताच्या प्रगतीचे स्वप्न पाहु शकतो.